Recent werd mij een merrie ter behandeling aangeboden met de volgende klachten: zeer nerveus, kan nooit stil staan, is er vaak met haar hoofd niet bij. ‘Gewoon even meewerken’ zat er niet in. Ook bij de simpelste dingen niet, zoals poetsen.

Terwijl ik de merrie onderzocht, kwam ik meerdere blokkades tegen in haar bekken, SI-gewricht en lage rug. Dit bleken ook nog eens decompensaties te zijn, wat wil zeggen dat zij haar compensatiemogelijkheden op haar oorspronkelijke blokkade volledig had opgebruikt en dus nieuwe blokkades heeft ontwikkeld, waarop zij vervolgens weer opnieuw compenseerde. En daardoor ontstonden weer nieuwe ongemakken.

GEVOLG: ze kon helemaal niet stil staan, omdat elke houding haar binnen de kortste tijd ongemak gaf. De merrie was in een constante staat van lichamelijk ongemak. Een enkele simpele trigger kon er dus voor zorgen dat zij er meteen ook met haar hoofd niet meer bij was.

In het wild is een paard met lichamelijke problemen een makkelijke prooi, daarom verkeren deze paarden in een constante staat van alertheid. Ook onze gedomesticeerde paarden hebben dit instinct nog. De bekende druppel die de emmer doet overlopen.

De behandeling zorgde er dus voor dat zowel haar lijf als ook haar hoofd weer rust kregen.